Rycerz Dietwald von Falkenau wraca przez Berchtesgaden z podróży do papieża do swojego klasztoru. Nie udało mu się znieść papieskiego zakazu nałożonego na jego cesarza. Młody Walti, który pracuje w klasztorze, żartuje z klasztornym kucharzem, Severinem, bo przestraszyło go zimne spojrzenie Dietwalda. Severin karci go, mówiąc, że Dietwald dźwigał ciężkie brzemię. Niegdyś Dietwald miał własną warownię. Została ona jednak zniszczona podczas ataku, a jego żona zginęła. Od tamtej pory nie widział już swojej córki.