Ten krótkometrażowy dokument przygląda się życiu we wsi Kangirsujuaq w Nunavik. W tej społeczności na skraju Oceanu Arktycznego dziecięcy śmiech wypełnia ulice, podczas gdy starsi zastanawiają się nad upływem czasu. To nomadzi rozległych przestrzeni, którzy próbują przywyknąć do dziwnego uczucia, jakim jest pozostawanie w jednym miejscu. Podczas gdy nastolatki chłoną kulturę Południa i grają w golfa na tundrze, by zabić czas, Starsi powoli umierają, a ich kultura zdaje się zanikać. Elisapie Isaac, reżyserka urodzona w Nunavik, postanawia wrócić do swoich korzeni na tej zapierającej dech w piersiach ziemi. By zasypać coraz większą przepaść między młodymi a starymi, rozmawia ze swoim zmarłym już dziadkiem i zwierza mu się ze swoich nadziei i obaw. Zmagając się z izolacją, relacjami rodzinnymi, wydobyciem surowców, wiedzą o ziemi, wpływem kultury Południa i trwającymi skutkami kolonializmu dla sposobu życia Inuitów, Elisapie Isaac kreśli wielowymiarowy portret Północy.