Film Crustaceans ma formę impresjonistycznego obrazu lub japońskiego haiku. Crustaceans to refleksja nad pewnym momentem w życiu, którego tłem jest kryzys społeczno-gospodarczy. Złamane serca w czasach kryzysu. Film kręcono, gdy na ulicach odbywały się demonstracje przeciwko kryzysowi i cięciom w świadczeniach socjalnych. Przez dwa lata filmowano uliczne demonstracje, wplatając aktorów w społeczną scenerię. W rezultacie powstał film, w którym to, co zbiorowe, łączy się z tym, co intymne. Zarówno bohaterowie, jak i ludzie na ulicach, niczym identyczne skorupiaki, wychodzą na ulice, by wyrazić wstyd i gniew z powodu tego, co się dzieje, oraz spróbować znaleźć rozwiązanie. Ukazano czas niepokoju, niepewności i protestów, który tworzy scenerię, w jakiej bohaterowie, niczym skorupiaki, ukrywają rany pod twardą skorupą.