Nora i Stefan zakochują się w sobie po wypadku, ale później tracą się z oczu. Stefan ratuje życie młodej Christine i zostaje jej narzeczonym. Christine jest jednak córką Nory (nie widać, dokąd to zmierza, co?). Gdy Christine dowiaduje się, że jej matkę i przyszłego męża łączyła dość intymna przeszłość, wybiera się łodzią na wzburzone jezioro. Przepowiednia nieszczęścia związana z brązową figurą „Melusine” nie spełnia się jednak: Stefan szuka Christine, odnajduje ją całą i zdrową i zostaje z nią. Nora natomiast uznaje, że kazirodztwo może być złym pomysłem, i na zawsze rezygnuje ze Stefana, by wrócić do mężczyzny, z którym się rozwiodła (no proszę, ależ musiała się poczuć chciana!). Z jakiegoś powodu naziści nie spodobało się moralne przesłanie fabuły i zakazali filmu po jego ukończeniu.