Dwudziestoletni Sz. László pracuje jako konwojent ciężarówki w spółdzielni rolniczej położonej w pobliżu stolicy. Pewnego dnia nie wpłaca pieniędzy, które oficjalnie mu powierzono, ani nie idzie do pracy. Spędza czas i wydaje pieniądze, jak mu się podoba, na rzeczy, na które w innych okolicznościach nie mógłby sobie pozwolić, takie jak włóczenie się, słodycze, jazda taksówkami, restauracje, Balaton, dziewczyny itd.