W tym inspirującym i niezwykle osobistym dokumencie filmowiec Jean-Albert lièvre stawia czoła chorobie Alzheimera swojej matki. Początkowo Flore trafia do wyspecjalizowanej placówki, a gdy jej stan się pogarsza, zostaje skazana na pobyt w miejscu przypominającym więzienie, gdzie podaje się jej leki doprowadzające ją do stanu bliskiego odrętwieniu. Obserwując jej nieustanny upadek, załamany i zdesperowany Lièvre wywozi Flore na wózku z placówki i umieszcza ją w domu na corsica. Tam, otoczona morzem, słońcem i wiatrem, a także pozbawiona leków, zaczyna znów chodzić, uśmiechać się, a nawet malować. Dokumentując życie Flore przez trzy lata, odkrywa, że wyniszczająca choroba nie jest czymś, z czym się umiera, lecz czymś, z czym się żyje. To, co zaczęło się od nagrywania telefonem komórkowym negatywnych skutków działania leków, przerodziło się w poruszający film o nadziei, odzyskiwaniu godności i ostatecznie o wdzięczności syna.