Film Zheng, który spotkał się z uznaniem krytyków w jednym z najbardziej naładowanych politycznie okresów w historii Chin, a zarazem jego kolejny film po jubileuszowych epopejach z 1959 roku, łączył socrealizm w stylu radzieckim z jego własnymi nowatorskimi rozwiązaniami technicznymi, zwłaszcza z wykorzystaniem nieprzerwanego ruchu kamery, nawiązującego do tradycyjnych chińskich zwojów. Filmowe kino traktorowe w najlepszym wydaniu: fabuła koncentruje się na dwojgu wiejskich kochanków — z których jedno zapada na śmiertelną chorobę — oraz na tym, jak ostatecznie udaje im się przeżyć dzięki postępom socjalistycznej medycyny.