Ivanilda poszukuje dowodów na to, że jej mąż, który zaginął w 1975 roku, został aresztowany przez brazylijski rząd. Romildo szuka ciała brata na cmentarzu na przedmieściach Rio de Janeiro. Matki opłakują swoje dzieci zamordowane przez policję w slumsach. Należą do grupy „Tortura Nunca Mais”, która, oscylując między traumatyczną pamięcią a zapomnieniem, przywołuje pamięć o niedawnych wydarzeniach. Ujawniają również selektywność oficjalnej historii i budują pamięć polityczną. Myślą o przeszłości, by uwolnić przyszłość od duchów, które wciąż ścigają je w teraźniejszości.