W foyer wiedeńskiej sali koncertowej mistrz piekarski Habetswallner nazywa porucznika Gustava Wilferta „głupim chłopcem” z powodu jego niezdarnej arogancji i chwyta go za głowicę szabli, a ten nie stawia oporu. Zajście widział major, a zgodnie z kodeksem honorowym armii porucznik stracił honor i powinien był się zastrzelić. Ponieważ jednak mistrz piekarski zmarł w nocy, zeznania Gustla stają w sądzie honorowym przeciwko zeznaniom majora. Jednym z głównych świadków jest narzeczona Gustla, Anna, która otwarcie potępia absurd i anachroniczność szowinistycznych wyobrażeń o bohaterstwie. Wreszcie Gustl, niczym bohater memu, czeka w swoim pokoju na werdykt...