Poznaję Herberta w tym samym tygodniu, w którym dowiaduję się, że mam raka. Zakochujemy się w sobie do szaleństwa i planujemy spędzić razem resztę życia. Trzy miesiące później on nie żyje. Herbert uprawiał BASE jumping. Skacząc z klifu z samym tylko spadochronem, traci równowagę, uderza w skalną ścianę i spada na śmierć. Jego utrata w trakcie mojej chemioterapii całkowicie wytrąca mnie z równowagi. Dlaczego igra z własnym życiem, podczas gdy ja walczę o swoje? Zdesperowana, by znaleźć odpowiedzi, wracam do Lauterbrunnen, na miejsce wypadku, gdzie Andreas, jego najlepszy przyjaciel i trener, wprowadza mnie w świat BASE jumpingu. Skoczkowie uczą mnie nie tylko o tym sporcie, lecz także o tym, jak stawiać czoła lękom, okiełznać je i nad nimi panować. Jak najlepiej wykorzystać dane nam życie. W szwajcarskiej Dolinie Śmierci powoli odnajduję drogę powrotną do życia.