Podczas gdy większość młodych kobiet w jej rodzinnej miejscowości w Zambii zajmowała się planowaniem ślubów, Esther Phiri miała inne plany: pozostać singielką, zostać zawodową bokserką i dokończyć naukę w szkole średniej, którą przerwała, gdy jej rodzinie zaczęło się źle powodzić. Jej błyskawiczny i spektakularny awans na niepokonaną mistrzynię świata zaskoczył nie tylko świat boksu, lecz także wywołał ogromne emocje. Globalna prasa pospieszyła, by przedstawić ją jako silną i pewną siebie kobietę, okrzykniętą „Zambia’s Million Dollar Baby”, lecz prywatnie Esther powoli załamywała się pod ciężarem sukcesu. Przybywało jej wielbicieli i sławy, ale rosła też liczba krytycznych głosów, zazdrość oraz oczekiwania ze strony rodziny i fanów. Dążąc do niezależności od męża, dzięki światowemu sukcesowi stała się symbolem nadziei i emancypacji, a także żywicielką rodziny i przyjaciół, których żądania rosły wraz z jej majątkiem.