William stoi przy oknie i opowiada Abigail o tym, jak szedł „ścieżką czarownic”. Niewidzialna, widmowa Abigail drwi z Williama, sugerując, że szedł tą ścieżką, mając nadzieję, że ją zobaczy. William nie zaprzecza, lecz wspomina, że właśnie gdy pomyślał, iż już przeszedł na drugą stronę, „pojawiły się dziewczyny”. W dalszej części opowieści, przedstawionej w retrospekcji, William natrafia na dwie pijane dziewczyny — Sarah i kompletnie zalaną Katrinę — które proszą go o pomoc. Widząc, w jak beznadziejnej są sytuacji, William postanawia odprowadzić je do domu. Katrina stopniowo go uwodzi: najpierw bezmyślnie powtarza „Kochaj mnie”, a potem domaga się pocałunku. William początkowo całuje ją niechętnie, lecz za jej namową robi to coraz namiętniej. Abigail dręczy skonfliktowanego Williama, mówiąc mu, że dziewczyny są w rzeczywistości służebnicami czarownic. Gdy cała trójka zbliża się do mieszkania Katriny, Sarah może tylko patrzeć ze strachem, jak William staje się wobec Katriny coraz bardziej zaborczy fizycznie.