Gdzieś na pustyni w Afryce Północnej leżą porozrzucane ciała, nie przestając wpatrywać się w oniryczny krajobraz głębokiego błękitu nieba i złotego piasku. Z pustymi otworami w czaszkach i sczerniałą skórą padają ofiarą rabusiów grobów, którzy specjalizują się w przemycie nielegalnych imigrantów na prowizorycznych łodziach płynących na Sycylię. Ci, którym udaje się utrzymać przy życiu na wzburzonych wodach, wyruszają w równie niebezpieczną podróż do Europy kontynentalnej. Podążając śladami imigrantów walczących o przetrwanie w szarej strefie, film snuje bezlitosną opowieść, w której pobrzmiewają egzystencjalny lęk i nieustanna tęsknota za bliskimi. Zamiast wprost odwoływać się do empatii, konfrontuje widzów z uniwersalnym lękiem przed porzuceniem i samotnością.