„Love's Presentation” może być kapsułą czasu ukazującą gwiazdę świata sztuki u progu kariery, ale zarazem naśmiewa się z perspektywy portretu celebryty. W scenie otwierającej niespokojny Hockney wierci się, gdy narrator czyta na głos wstęp krytyczki Jasia Reichardt do portretu jego gwiazdorskiej persony. Portret Hockneya autorstwa Scotta jest bardziej rozbudowany: zamiast podążać za rosnącym popularnym wizerunkiem artysty, pokazuje go przy pracy; He opisał film jako dokument „instruktażowy”. Film nakręcono w kwietniu 1966 roku w mieszkaniu i pracowni Hockneya na parterze. Sam Hockney improwizował narrację, oglądając film. Widzimy, jak artysta wycina delikatne linie w płytach, zanurza je w kąpieli kwasowej za oknem, a następnie wyciera ręce o zasłony... Rzadki, swobodny wgląd w proces twórczy Hockneya.