Świadek przemierza korytarze sądu, a kamera płynnie za nią podąża. W bladym retrospektywnym ujęciu dwóch policjantów surowo ją przesłuchuje. W jej retrospekcjach z czasu przesłuchania widzimy wydarzenia, które wydają się realistyczne, ale wielokrotnie okazują się równie zmienne i niepewne jak ludzka pamięć. Trzy wątki narracyjne przeplatają się w szybkim tempie, a świadek staje się coraz bardziej niespokojna.