Inżynier Wolff Benningsen (Volker von Collande), pewny siebie i nieznośnie szowinistyczny bufon, spotyka młodą studentkę ASP Vikę von Demnitz (Leny Marenbach) podczas wspinaczki w Alpach. Można odnieść wrażenie, że chciałby ogłuszyć ją maczugą i zaciągnąć do swojej jaskini, ale ponieważ wyszło to z mody, postanawia ją osaczać i nachalnie naprzykrzać się jej, aż całkowicie się podporządkuje. Nic dziwnego, że od razu nie przypada jej do gustu i próbuje się od niego uwolnić. Kilka razy jej się to udaje, ale potem zaczyna cierpieć na coś w rodzaju syndromu sztokholmskiego i zakochuje się w nim. Jemu to jednak nie wystarcza: jako infantylny egoista chce całkowicie poskromić „dzikiego ptaka” i złamać resztki jej woli. Trudno w to uwierzyć, jeśli samemu się tego nie zobaczy.