Keizer jest artystą ulicznym, który edukuje masy, informując o najnowszych przypadkach korupcji. Obawia się, że autocenzura wciąż nie została przezwyciężona, ponieważ „ludzie stworzyli sobie własne więzienia”. Gdzie indziej, w Kairze, sztuka uliczna rozkwita jako radosny wyraz wolności. „Po raz pierwszy mijam takie rzeczy, które wyrażają szczęście i zadowolenie” — wyjaśnia z uśmiechem starszy mężczyzna. Karima Mansour jest choreografką, której taniec wyraża złożoność społeczeństwa, w którym są zawoalowane kobiety, „ale są też kobiety takie jak ja. Jestem tancerką, pracuję z ciałem”. Teraz chce mieć dostęp do teatrów państwowych, co za poprzedniego reżimu było zakazane niezależnym artystom.