Fedra jest królową, ale nie kocha króla. Woli od Tezeusza jego syna Hipolita, którego miał z pierwszego małżeństwa. Grzeszna miłość, skrywana pod pozorną nienawiścią, każe jej cierpieć i doprowadza ją do zguby, a gdy tylko dowiaduje się o śmierci króla, nie potrafi powstrzymać się od wyznania uczuć. Jednak Hipolit jej nie kocha. A monarcha jest jedynie ranny. Zawstydzona królowa nie może już na niego patrzeć. Oenona, jej powiernica, próbuje ją ocalić, każąc królowi uwierzyć, że zniewagę wyrządził jego syn. Podsycony przez Tezeusza gniew bogów dosięga Hipolita. Cudzołożnica odbiera sobie życie.