Jean-Marie Straub doprowadza tę muzyczność bloków do paroksyzmu, łącząc bloki czasu (40 lat dzieli rozmaite fragmenty, które zostaną wykorzystane, od tego, co ma być sfilmowane), bloki tekstu (Malraux, Fortini, Vittorini, Hölderlin) oraz bloki języka (francuski, włoski, niemiecki). Z tego zgiełku wyłania się historia świata — tak, Historia pisana wielką literą — a w tym samym ruchu także polityczna nadzieja na jej przezwyciężenie. Jest to więc film przygodowy o przygodzie człowieka, która jednak zawsze ostatecznie zostaje przezwyciężona przez Naturę.