Niemiecki filmowiec Marcus Attila Vetter ma tureckiego ojca, Cahita Cubuka, i w tym dokumencie po raz pierwszy jedzie go odwiedzić. Udaje się do anatolijskiej wioski Cubuk Koye, gdzie jego 72-letni ojciec mieszka z żoną i dwiema córkami. Ekipa filmowa, która dotarła tam przed nim, przeprowadza wywiad z pełnym nadziei ojcem, który zastanawia się, jaki będzie jego syn. „Jeśli jest podobny do mnie, będzie ciepłolubny. Jeśli bardziej przypomina matkę, perspektywy nie są zbyt dobre”. Marcus filmuje tureckie krajobrazy i rozmawia ze swoją nowo odnalezioną rodziną, której wszyscy ronią wiele łez. Ojciec Marcusa uważa, że wówczas nie miał innego wyboru, jak tylko wyjechać z Niemiec, a jego przyrodnie siostry wyjaśniają, jak bardzo tęskniły za ojcem, gdy go nie było. W międzyczasie słyszymy czytane z offu fragmenty dziennika matki Marcusa, Gerlinde, z czasów, gdy była z Cahitem — o tym, jak się poznali, zakochali w sobie i ostatecznie rozstali.