Hülya jest młodą niemiecko-turecką pisarką. Kilka lat po śmierci ojca postanawia napisać o nim powieść. Aby lepiej go poznać, jedzie do Damal, miejsca, w którym jej ojciec się urodził i dorastał. Spotyka ludzi z jego młodości i odtwarza jego życie w tamtych stronach — w szkole, w domu i w rozległym krajobrazie wokół wioski. Obserwując, nie zawsze poznaje równie pozytywny obraz ojca i dramatycznych wydarzeń, które ukształtowały jego życie i jej własne. Zagmatwane wspomnienia zaczynają układać się w całość. Jednocześnie teraźniejszość, przeszłość, rzeczywistość i fantazja coraz naturalniej się ze sobą mieszają, a coraz wyraźniej widać, że pamięć jest daleka od niezawodności. Raz idylliczna, a innym razem bezlitosna przyroda tworzy nastrojową scenerię dla refleksji nad wartością więzi rodzinnych, miłości i honoru.