Betty i jej córka Corinna poznają trudny sposób życia seacoalerów za sprawą Raya, byłego seacoalera wracającego z pracy w ICI. Jego propozycja zamieszkania w przyczepie kempingowej na szczycie klifu oraz obietnice czekającego na nich Klondyke’a wydają się przynajmniej lepsze od pełnego przemocy małżeństwa, które Betty opuściła. Film ukazuje walkę Betty o przetrwanie na tle szerszych zmagań społeczności seacoalerów, żyjącej na obrzeżach kapitalizmu. Mimo wyzysku ze strony miejscowego przedsiębiorcy, zatargów z kontrolerami zasiłków i urzędnikami School Board oraz nieustannie narastających regulacji wprowadzanych przez wrogo nastawioną radę, ich życie zachowuje pewien rodzaj anarchistycznego romantyzmu, co znajduje odzwierciedlenie w lirycznym stylu filmu.