Tabula Rasa to drugi rozdział trzyczęściowego projektu, którego centralnym elementem, następującym po Nocte, jest performans realizujący ten sam zamysł: podwójny ekran, na którym rozwijają się obrazy z czarno-białej taśmy, oraz trzeci promień, w którym materia jest wymyślana na potrzeby każdej projekcji. Wyimaginowana podróż po Europie, kreśląca kartografię ruin; melancholijna wędrówka przez czas; spojrzenie na odciski palców i ślady, nieobecność, kamień i pył. Doświadczyć srebrnej taśmy tak, jak mur doświadcza przemijania ludzi i czasu; szukać pęknięcia, wyłomu, który przetrwa tylko ona; pośród popiołów i gruzów ślepa fala światła przemierza spustoszoną krainę. Nie ma więzi, której czas by nie zatarł.