Zé jest jednym z wielu niewidzialnych przedstawicieli klasy robotniczej w wielkim mieście. To cichy, samotny i prosty człowiek, który pracuje jako dozorca w budynku mieszkalnym, a także naprawia wiklinowe krzesła i kosze. Nawet niespodziewana wizyta Jandiry, dalekiej kuzynki i pełnej życia kobiety, nie wydaje się mieć wpływu na jego rutynę milczenia. Jednak po zawale serca Zé dowiaduje się od lekarzy, że zostało mu zaledwie około sześciu miesięcy życia. Teraz zarówno Zé, jak i Jandira zaczną kwestionować swoje poglądy na miłość, szczęście, życie i wieczność.