Eksperyment montażowy, w którym Dore O., z ciałem pomalowanym na różne kolory, huśta się tam i z powrotem przed ekranem kinowym, na którym namalowano fallusa (nieco abstrakcyjnego i całkiem dużego). Perspektywa sprawia, że dziewczyna wygląda, jakby huśtała się do fallusa i z powrotem. To dzieło zadowala się dostrzeżeniem konkretnego wydarzenia. Wyczerpuje się w banalnym aspekcie, literackim. Jest to najwygodniejsze dla krytyka: literacką treść dzieła najłatwiej odtworzyć w literackiej formie krytyki.