Film otwiera wers Whitmana: „There was a child went forth every day” — wizyta na farmie, która jest letnim obozem i progresywną szkołą, gdzie dzieci odkrywają świat i zdobywają wiedzę. Dzieci, nawet dwu- i trzylatki, mają przestrzeń i czas, by zadawać pytania, dziwić się i uczyć. Budujemy brodzik, korzystamy z narzędzi, wspinamy się i huśtamy, kąpiemy psa — i uczymy się żyć razem. Zdarzają się sprzeczki, a dorośli rzadko się wtrącają. Domek na drzewie pobudza dziecięcą wyobraźnię. Dzieci odwiedzają sąsiednią farmę, bawią się ze zwierzętami i jadą na orającym traktorze. Jedzą i ucinają sobie drzemkę. Są opowieści, sztalugi do malowania i lizak. Jak mówi narrator, to idealne miejsce, by dzieci z miasta mogły bezpiecznie odpocząć od bombardowania.