Ten ostatni zryw serii grindhouse’owej „Olga” to od niechcenia sklecony film, który mimo wszystko bawi tandetnym, surrealistycznym stylem. Audrey Campbell nie gra już złowrogiej femme fatale Olgi, a jej następczyni nie ma w sobie nic z jej nieporadnej grozy. Zamiast tego leniwie wyleguje się na lichych dekoracjach, paląc papierosy i wyglądając blado oraz spocona. Ta nowa Olga jest najwyraźniej tak znudzona tym, co się dzieje, że nie chce nawet torturować swoich białych niewolników. Brudną robotę wykonuje za nią jej wspólnik Nick (Larry Hunter), obślizgły, szczurzy typ, który zwabia niewinne gospodynie domowe do prostytucji, oferując im pracę jako „instruktorki tańca” w sali tanecznej Olgi. W rezultacie oglądamy seks grupowy, tańce nago i ładne panie zmagające się w bieliźnie, a także kilka długich, pozornie improwizowanych scen, w których bohaterowie bez końca mówią o wszystkim i o niczym.