W niedzielę pod koniec lata 2011 roku reżyserka gromadzi w mieszkaniu ekipę filmowców, pisarzy, muzyków, artystów, krytyków i przyjaciół, by odtworzyć scenę z dramatu z czasów Wielkiego Kryzysu The Cabin in the Cotton w reżyserii Michael Curtiz. Przy talerzach makaronu i kieliszkach czerwonego wina kolejni nieprofesjonalni aktorzy na zmianę odgrywają tę samą scenę, raz za razem, w różnych wariantach. Swoboda inspirowana hollywoodzkim kinem sprzed wprowadzenia Kodeksu Haysa sprawia, że kamery, telefony i laptopy rozstawiono niemal pod każdym możliwym kątem, by dokumentowały rozgrywające się wydarzenia zarówno przed kamerą, jak i za nią — od prób i regulacji sprzętu po żarty między ujęciami. Wyłania się intymny, pełen humoru i spontaniczności obraz wspólnego procesu filmowego — migawka ukazująca nieustanne zmagania filmowca z próbą uchwycenia ulotnych chwil, zanim minie dzień (i zgaśnie światło).