Ten dokument to zapis chwil spędzonych z rodziną i przyjaciółmi, podróży, wyjść oraz pasji, którą Carla odziedziczyła po ojcu. Potrzeba zatrzymania czasu sprawiła, że zaczęła filmować swoje codzienne życie z bahijskimi przyjaciółmi w Barcelonie, mieście, w którym przez osiem lat przeżyła najlepszy okres swojej młodości. Kiedy zdecydowała się wrócić do Brazylii, wszystko nabrało nowego znaczenia. Wtedy właśnie rozpoczęła projekt dokumentu, który miał uwiecznić tamten okres. Przypadkowe nagrania przerodziły się w obsesję, a jej przyjaciele udzielili wywiadów, dzięki czemu powstało ponad 50 godzin filmowych wspomnień oraz trwający rok montaż w Brazylii. Proces ten oznaczał bolesne ugrzęźnięcie w przeszłości, próbę nadania sensu materiałowi, który podsycał trudne do przezwyciężenia uczucie: tęsknotę. Efektem jest subtelny film, który skłania do refleksji nad wygnaniem, pamięcią, czasem, rodziną, zmianą i życiem.