Amélie, młoda Belgijka, która spędziła dzieciństwo w Japonii, postanawia wrócić tam na stałe i próbuje odnaleźć się w japońskim społeczeństwie. Jest zdeterminowana, by przed wygaśnięciem rocznego kontraktu stać się „prawdziwą Japonką”, choć właśnie ta determinacja stoi w sprzeczności z japońską skromnością. Choć zostaje zatrudniona na prestiżowym stanowisku tłumaczki w firmie importowo-eksportowej, jej niezdolność do zrozumienia japońskich norm kulturowych prowadzi do kolejnych upokarzających degradacji. Choć Amélie skrycie ją podziwia, jej bezpośrednia przełożona przez cały czas czerpie sadystyczną przyjemność z poniżania jej. W końcu udaje jej się złamać wolę Amélie, przydzielając jej obowiązki łazienkowej, i jest zachwycona, gdy Amélie mówi jej, że nie przedłuży kontraktu. Amélie uświadamia sobie, że wreszcie jest prawdziwą Japonką, kiedy wchodzi do gabinetu prezesa firmy „z lękiem i drżeniem” — co byłoby możliwe tylko dlatego, że jej determinacja została złamana przez systematyczne tortury panny Fubuki.