Pierwszy francuski film antykolonialny, zrealizowany na podstawie zlecenia, w ramach którego reżyser miał dokumentować działalność edukacyjną Francuskiej Ligi Oświaty w Afryce Zachodniej. Vautier sfilmował później to, co rzeczywiście zobaczył: „brak nauczycieli i lekarzy, zbrodnie popełniane przez francuską armię w imię Francji, instrumentalizację ludów skolonizowanych”. Za swój udział w filmie Vautier został uwięziony na kilka miesięcy. Przez ponad 40 lat film był objęty zakazem publicznego wyświetlania.