W swoim filmie dokumentalnym o relacjach węgiersko-słowackich Vladislava Plancíková skupia się na słowie „felvidék”, odnoszącym się do nieistniejącej już północnej części Austro-Węgier. W osobistym kolażu złożonym z opowieści członków jej słowacko-węgierskiej rodziny oraz wizualnych odniesień do wydarzeń historycznych śledzi burzliwą i dziś często przemilczaną historię powojennych losów Węgrów na słowackiej ziemi. Abstrakcyjny temat przyciąga uwagę nie tylko dzięki relacjom świadków, lecz także za sprawą nowatorskiej techniki animowania rzeczywistych obiektów, w tym licznych fotografii współczesnych i historycznych.