Filmowany we francuskim Maroku Itto zawiera dialogi prowadzone głównie w plemiennym języku chleuh. Ta szowinistyczna opowieść dotyczy serii starć między francuskimi siłami okupacyjnymi a zbuntowanym wodzem Chleuhów. Itto (Simone Berriau), córka wodza, wdaje się w romans z marokańskim członkiem plemienia, który przeszedł na stronę Francuzów. Film sugeruje, że zdrada własnego narodu jest dopuszczalna, jeśli ma służyć zachowaniu francuskiego kolonializmu w Afryce. Dla współczesnych widzów wszechobecny szowinizm w Itto może być trudny do przełknięcia.