W wiejskiej dolinie w prowincji Hwanghae-do krąży legenda o starym wilku, który żyje tam od tysiąca lat i przybiera postać kobiety, by siać zamęt. Ok-hwa jest jedyną córką Kim Jwa-su. Traci rodziców wskutek intrygi Wol-sun, swojej macochy. Niesłusznie oskarżona o bycie „szalonym wilkiem”, Ok-hwa zostaje skazana na śmierć. Duch matki Ok-hwy, Kang, próbuje ocalić swoją nieszczęsną córkę. Duch Kang karze za grzechy niegodziwą Wol-sun i jej kochanka, Choi Si-baeka. Jednak buddyjski mnich Mu-ryang uczy ją, że życie i śmierć ludzi, a także emocje takie jak radość, gniew, smutek i przyjemność, są ulotne. Bierze Ok-hwę za rękę i odchodzą. Sześćdziesiąt lat później potomek Si-baeka przebywa w niewielkiej buddyjskiej świątyni na górze Gu-wol, gdy widzi Si-baeka i… Wol-sun.