Confessions of a Sociopath to autobiograficzny film nakręcony kamerą cyfrową i na taśmie Super 8, pomyślany jako wersja Krapp’s Last Tape Becketta, rozgrywająca się w prawdziwym życiu. W filmie Joe Gibbons gra sfabularyzowaną wersję samego siebie, odkrywając wypełniony taśmami Super 8 pokój, w którym znajdują się nagrania z jego życia, dokumentujące wydarzenia, których już nie pamięta. Ukazują one jego wczesne eksperymenty filmowe, popadanie w autodestrukcyjne zachowania oraz okres, gdy sięgnął dna z powodu narkotyków i alkoholu. W pewnym momencie filmy zostają zastąpione przypadkowymi zdjęciami, aktami policyjnymi i dokumentacją ze szpitala psychiatrycznego.