Jak wszystkie inne baśnie, ta zaczyna się od słów: „Dawno, dawno temu”. Dawno, dawno temu żyło dwóch przyjaciół — jeden był aktorem w Kopenhadze, drugi w Oslo. Ten z Kopenhagi nazywał się Osvald i pewnego dnia bardzo się rozgniewał. Stanął przed swoim reżyserem i powiedział mu, co o nim myśli, a także co sądzi o rolach, które dostawał w swoim teatrze. W końcu Osvald odszedł. Za sprawą zrządzenia losu coś podobnego przydarzyło się w Oslo. Einar czuł, że jego reżyser się z nim nie liczy, więc również odszedł. Teraz obaj spotykają się w Kopenhadze i spędzają razem pełen przygód wieczór, okraszony kilkoma znanymi numerami rewiowymi.