Hoschek, były zastępca kierownika oddziału banku, wraca do pustego mieszkania rodziców i ćwiczy trudną sztukę ponoszenia porażek wśród śpiewników Donauland, zasłon w duże wzory i dość rozstrojonego pianina. Po utracie pracy i zakończeniu małżeństwa antybohater grany przez Alfred Dorfer podsumowuje swoje życie. Heinz Hoschek nieustannie oscyluje między gorzką ironią a użalaniem się nad sobą, między wyobraźnią a rzeczywistością, między pełną nadziei przeszłością a teraźniejszością, którą można znieść jedynie przy zwiększonym spożyciu alkoholu i Valium. Nie ma wątpliwości: ten człowiek jest nieudacznikiem.