Łabędzi śpiew o strukturze podzielonej na rozdziały, obejmujący wiele lat — od początku rewolucji kulturalnej po politykę „otwartych drzwi” z końca lat siedemdziesiątych i lat osiemdziesiątych. Film koncentruje się na wpływie wydarzeń rozgrywających się poza ekranem na życie jednostek — w tym przypadku starszego kompozytora uzależnionego od opium, który nieustannie popada w konflikt z władzami, oraz jego syna, który odcina się od ojca.