W gruncie rzeczy jeździliśmy bez celu, zatrzymując się za każdym razem, gdy coś lub ktoś przykuł naszą uwagę, a jedno prowadziło do drugiego i wszechświat kierował nas w tę czy inną stronę. Większość tego, co widzicie w gotowym filmie, to całość naszych interakcji z tymi ludźmi. Wszystko działo się szybko i konkretnie, a ja nawet nie przeprowadzałem wywiadów — poza okazjonalnym pytaniem: „Jakieś mądre słowa?”. W rezultacie mnóstwo ludzi opowiadało historie i mówiło o tym, co akurat chodziło im po głowie. To była dziwna i ekscytująca podróż, która zaprowadziła nas w wiele nieoczekiwanych miejsc.