Rok 1956. Garstka rodzin żyje w prowizorycznych schronieniach, w skrajnej nędzy i wśród codziennej przemocy. Joseph Wresinski, ksiądz, który sam urodził się w wielkiej biedzie, postanawia zamieszkać wśród tych, których nazywa „swoimi ludźmi”. Wśród tych rodzin jest rodzina Jacques’a. Spotkanie z ojcem Josephem odmieni jego życie, a także życie ludzi, którzy przyłączą się do walki tego rewolucyjnego księdza. Walki przeciwko pomocy i dobroczynności, które, jak mówi, „wpędzają biednych w niegodność.