W latach 80., zaledwie 18 lat po uzyskaniu przez Algierię niepodległości, imigracja z Algierii do Francji na ogromną skalę napędzała rozwój budownictwa, odpowiadając na zapotrzebowanie na ciężką, nisko opłacaną pracę. Za ideą „selektywnej imigracji” kryła się rekrutacja tych mężczyzn przede wszystkim ze względu na ich siłę i stwardniałe od pracy na budowach dłonie. Niewidoczni, a jednak niezbędni, budowali drogi, budynki i infrastrukturę, często w niepewnych warunkach. Ali, algierski operator dźwigu we Francji, ze spokojem przyjmuje szykany, jakich imigranci tacy jak on doświadczają na budowach i w codziennym życiu. Ma nadzieję wyrwać się ze swojej sytuacji dzięki pieniądzom wygranym na loterii, a ze szczytu dźwigu pozwala sobie marzyć, obserwując świat przez lornetkę. Pewnego dnia pada główna wygrana...