Ariana opowiada historię ekipy filmowej, która wyrusza, by odwiedzić dolinę Pandższiru w północnym Afganistanie. Opisywana w klasycznej poezji perskiej jako „rajski ogród”, niedostępność doliny oraz jej bujny, żyzny krajobraz odróżniły ją od reszty kraju i sprzyjały historii niezależności i oporu. Film Hugonniera rozważa, w jaki sposób specyfika krajobrazu pomaga kształtować jego historię. Gdy ekipie nie udaje się sfilmować doliny z punktu widokowego w otaczających ją górach Hindukuszu, Ariana staje się opowieścią o nieudanym projekcie, który skłania do refleksji nad „panoramą” jako formą strategicznego oglądu, ruchem kamery filmowej oraz jej początkami jako przedkinowej masowej rozrywki.