Gdy cierpiący na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne azjatycko-amerykański aktor spotyka w drodze na terapię dziewczynę swoich marzeń, postanawia przekonać ją, by została, gdy ta mówi mu, że i tak planuje na stałe wyprowadzić się z miasta. Jednocześnie próbuje radzić sobie z nieproszonymi gośćmi, którzy zasiedzieli się w jego jednopokojowym mieszkaniu: świeżo rozwiedzionym, zgorzkniałym najlepszym przyjacielem, który potrzebuje dachu nad głową, oraz starzejącymi się, lecz kochającymi rodzicami, którzy przyjechali do miasta z powodu pilnej operacji ojca (i nigdy nie przepuszczają okazji, by go zawstydzić). Gdy po serii rozczarowań związanych z dziewczyną i karierą zdaje się, że cały świat udziela mu życiowych rad, przechodzi załamanie nerwowe, które zmusza go do pogodzenia się z tym, co naprawdę znaczy żyć chwilą: reagować na to, co ma przed sobą, i akceptować to, zamiast wymuszać to, czego chciałby przed sobą widzieć.