Pewnej kwietniowej nocy 1957 roku Albertine, błyskotliwa i zbuntowana dziewiętnastolatka, zeskakuje z muru więzienia, w którym odbywa karę za napad. Podczas upadku łamie kość w kostce: skokową. Ratuje ją Julien, uciekinier przed wymiarem sprawiedliwości, i między nimi rodzi się płomienna namiętność. Zabiera ją do Paryża i ukrywa. Jednak gdy on prowadzi swoje gangsterskie życie tu i ówdzie, młoda kobieta walczy o wolność i z ranami zadanymi przez nieobecność Juliena, a także pisze poezję.