Film skupia się na niedobranej grupie osób, które spotykają się w Tangerze, a każda z nich pielęgnuje płonne marzenia o wyjeździe do Europy: Mohamed chce zobaczyć wyścigi konne, Ali poddać się operacji przywracającej mu wzrok, a Fatima ponownie dołączyć do matki. Mohamed ucieka w świat fantazji, wmawiając żonie, że jest już w Paryżu, i kradnie, by zdobyć pieniądze na wizę. Ferhati tworzy duszny świat, pod pewnymi względami przypominający francuski realizm poetycki lat 30.: tajemniczy niewidomy mężczyzna, zalane deszczem i pogrążone w mroku ulice, postacie, którym nie udaje się spełnić marzeń, oraz możliwość ucieczki, która zawsze majaczy w zasięgu wzroku, lecz pozostaje nieosiągalna.