„Sitting Feeding Sleeping” nakręciłem w laboratorium kriogenicznym, gdzie ciała pompowane azotem same pompują własną krew. W laboratorium percepcji robotów, gdzie maszyny odczytują ludzkie emocje. A także w ogrodach zoologicznych, gdzie zwierzęta żyją dłużej, pozbawione sygnałów związanych z seksualnością, życiem społecznym i przetrwaniem. Wykorzystałem te trzy przestrzenie jako protezy pozwalające zrozumieć pełnię śmierci — bycie żywym i poczucie, że jest się martwym.