Głęboko poruszająca refleksja nad pracą, płcią i ulotnymi przyjemnościami na nepalskiej wsi, krótki, lecz mocny dokument reżyserki Stephanie Spray, poświęcony dwóm kobietom pracującym w polu i obdarzonym silną wolą, ukazuje monotonną i wyczerpującą naturę ich pracy w porze monsunowej. Bliska przyjaźń Spray z kobietami (które były również pasażerkami w monumentalnym filmie Spray i Veleza Manakamana) pozwala na ukazanie intymności i szczerości rzadko spotykanych w dziełach antropologicznych.