Satoko jest konkubiną z zawodu lub z przeznaczenia: gdy umiera jej pan, artysta zajmujący się sitodrukiem w świątyni Kohoan w Kioto, zostaje oddana lubieżnemu przełożonemu świątyni, Kikuchiemu. Pociąga ją melancholijny młody akolita Jinen, który obserwował rozwiązłość swojego okrutnego pana oraz całkowitą zależność Satoko od tego mężczyzny. Jinen jest jednocześnie zafascynowany zainteresowaniem Satoko i zaniepokojony nim; podobnie rozdziera go nienawiść do Kikuchiego oraz do mrocznych okoliczności swoich narodzin i własnej moralnej słabości. Historia rozwija się w oniryczny sposób — jako retrospekcja inspirowana dziś osławionym wizerunkiem na sitodruku w sklepie z pamiątkami przy tak zwanej Świątyni Dzikich Gęsi.