Auschwitz-Birkenau zaprojektowano jako miejsce zagłady. Cztery komory gazowe mordowały za jednym razem tysiące ludzi, wyrzucając dym i ludzkie prochy. Głód, pragnienie, choroby i ciężka praca skracały średnią długość życia do mniej niż trzech miesięcy. W największym niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady zginęło ponad milion osób. Siedemdziesiąt lat po wyzwoleniu Kitty Hart-Moxon po raz ostatni wraca do Auschwitz-Birkenau, by wraz z uczennicami Natalią i Lydią, które w wieku 16 lat są teraz w tym samym wieku, co ona wtedy, przejść wśród niszczejącego miejsca pamięci. Gdy Kitty opowiada im o swoim codziennym życiu, zaczynają wyłaniać się kolejne tematy: wszechobecne zagrożenie śmiercią, odporność, przyjaźń, siła ludzkiego ducha, opór wobec nieustannego śmiertelnego zamiaru nazistów oraz życie jak zwierzę przy jednoczesnym zachowaniu człowieczeństwa. Natalia i Lydia zadają pytania, a Kitty udziela odpowiedzi, przekazując swoje dziedzictwo kolejnemu pokoleniu.