Satō Makoto zetknął się z filmem dokumentalnym jako student, gdy odwiedził Minamatę (znaną jako miejsce katastrofy ekologicznej), i pracował przy filmie Katoriego Naotaki The Innocent Sea. Podczas objazdu Japonii z tym filmem poznał ludzi mieszkających nad zanieczyszczoną rzeką Agano w Niigacie i postanowił nakręcić o nich film. Spędził tam trzy lata z siedmioosobową ekipą. Ukończony w 1992 roku Living on the River Agano ukazywał ludzi żyjących nad rzeką i pracujących w rolnictwie oraz rybołówstwie, po cichu badając okrucieństwo zniszczonej przyrody. Dziesięć lat później, po uczestnictwie w kilku pogrzebach osób, które pojawiły się w pierwszym filmie, ekipa wróciła w te okolice. Powstały film Memories of Agano to widmowy poemat o ludziach, polach, opowieściach, pieśniach i budynkach znikających w niebycie, o potędze obrazów i sile dźwięku przywracających przeszłość.